Yok...(bitmiş...)

Eğer kayıp ruhlarımızın aradığı bir “iremse” bu dünyada,

Sorgusuz bir gece daha geçemiyorsa kendimizle ilgili,

Kabul edemiyorsak aslında “yok” olduğumuzu,

Sanırım şu an içinde bulunduğumuz “depresyona” razıyız demektir.

Ama emeğimizin karşılığını beklemeden geçirdiğimiz her dakika,

Dostlarımızın şevkati, kalbimizin yeniliklere aç cüreti,

Uçurtmalarımızı taktığımız her bir tel ve martıların çirkin sesi,

Bana “günü” ve “geceyi” hatırlatıyor.

İyi geceler prenses,

İyi geceler yedi cüceler,

İyi geceler eşek…

Çok yakında bir güzel hikaye gelecek…