Her gün “günaydın” ve her gece “iyi geceler” diyecek bir “sen” kaldın.
Tam ne olduğunu anlamasam da, seni göremesem de, çoğu zaman varlığını hissetmese de,
Gökyüzünde yoksa yeraltında mısın bilmesem de,
Anla artık “bir tek” sen varsın.
Adak ağaçları denedim tutmadı.
Dilek havuzlarına servet yatırdım, bana mısın demedi.
İmama söyledim dua etti benim ve senin için, o da olmadı.
Elimden gelen zaten yetersizdi, açıkçası bilemedim ne yapacağımı.
Düşündüm, taşındım, dere tepe düz gittim, devlerle mücadele ettim, yel değirmenine kafa tuttum ve bir sürü bilmişe, ermişe, keşişe akıl danıştım.
En sonunda da kala kala bir sana kaldım.
E şimdi şu zavallı kulun senden bir dilek dilemiş, oturmuş sana dua etmiş, çok mu?
Yücelik burada devreye girmiyor mu?
Dileğimin ne olduğunu biliyorsun.
Duamı neden okuduğumu anlıyorsun.
Gerisi de sana kalmış,
Tüm yollar sana çıkmış!
O zaman dualarımı kabul et “Tanrım”!
Amin!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder