Emek krallığı...(tırı vırı)

İyi kalpli barbar kral tahtına oturdu, karşısındaki bütün halkına yüreklice seslendi:
“Siz sıradan insanlar, kendilerini yüce sananlar, develer, cüceler…
Yaşadıkları hayatı hep en meşakkatli bulanlar!
Ne günleriniz gün, ne de düşleriniz kendi düşleriniz.
Kısacık hayatta acıyamadığınız tek şey sıradan emekleriniz.
Kulaklarınızı açın, zihninizi açın ve dikkatlice dinleyin!
Siz kendi emeklerine aşık basit insanlar, sıradan megolomanlar;
Evler, işler, ilişkiler, ülkeler ve büyük sevgiler,
Sadece ve sadece karşılıksız sevmekle kurulur ve yönetilir!
Önce siz seveceksiniz, hiç bir şey beklemeden ki,
Karşınızda kim olursa olsun, kaç kişi olurlarsa olsunlar,
Size saygı duyacaklar!
O zaman ortak yürünen yollar gerçeğe, eller sevmeye yönelecektir.
Kılıçlar bırakılıp, çalgılar çalınacak, artık bitmeyen düğünler yapılacak,
Akarsuların mavisi gökle birleşecek, bozkırlar çiçeklerle dolacaktır.
Dünyalar ilk defa sizin ve size özel olacaktır.
Ben kendi krallığımı böyle kurdum!”
Çeliğe ve paraya tapan, yarı dindar,
Topluluk yüzlerinde güzel bir gülümsemeyle dağıldı.


Burcu’nun Burcu’suna söylenmek istenip söylenemeyenler üzerine!!! Tolgam da vardı!