“Ben o adamı severim ki; ruhunu harcar, teşekkür beklemez ve hiçbir şey geri vermez. Çünkü o daima armağan verir ve kendisini korumak istemez.
Ben o adamı severim ki; işine altın sözlerle başlar ve verdiği sözlerden fazlasını yerine getirir. Çünkü o yok olmayı ister.
Ben o adamı severim ki; gelecektekilere yakışır ve geçmiştekileri kurtarır. Çünkü o var olan durum yüzünden harcanmak ister.”
(Nietzsche’den)
Benim ruhum yaralandığında derindir ve küçücük maceralar için harcanabilir. Böylelikle hayatı daha çok sever…
Gururum kontrol gücümü arttırıyor. Aynı bardakta karışmadan durabilir, uzaktan sevebilirim!...
Ben “yok” olabilirim!!!
Ben o adamı severim ki; işine altın sözlerle başlar ve verdiği sözlerden fazlasını yerine getirir. Çünkü o yok olmayı ister.
Ben o adamı severim ki; gelecektekilere yakışır ve geçmiştekileri kurtarır. Çünkü o var olan durum yüzünden harcanmak ister.”
(Nietzsche’den)
Benim ruhum yaralandığında derindir ve küçücük maceralar için harcanabilir. Böylelikle hayatı daha çok sever…
Gururum kontrol gücümü arttırıyor. Aynı bardakta karışmadan durabilir, uzaktan sevebilirim!...
Ben “yok” olabilirim!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder