22 Temmuz 2008 Salı

Travma... (baba bu da mı olmadı?)


Tanrının kendi elleriyle şekillendirdiği hayatlarımız…

Razı gelerek katlandığımız, koca yaşam.

Ardı ardına artan günahlar ve ödediğimiz bedeller patladıkça patlıyor,

Vücutlarımızda, ruhumuzda, cehennemin alevleri; mum gibi eritti bizi.

Masum ruhlarımız herkesinki kadar kirli artık, hiçbirimiz bakire değiliz!

Ancak sabunla yıkadığımız ellerimiz bazen temiz! Tanrı hepimizi affetsin!

Hiç yorum yok: