Adam yürüdü ve denedi sonuna kadar.
Dağ önünde yavaş yavaş erirken,
Görebildiği tek şey parlak ayakkabılarının üzerindeki kuş bokuydu.
Titrek sesi hiçbir şarkıya uymazken, güzel cümleleri bilmezken, daha tam olmamışken bile öyle bir duruşu vardı ki hayata karşı, inanılmazdı.
Bir insan bu kadar kendni nasıl kandırabilirdiki.
Aradığı gülüş, aradığı mutluluk, aradığı hayat, sığınmak istediği beden gerçek bile değilken,
Kıçındaki delik hergün daha da büyümüşken.
Güzel bir kitap okumanın ve yataktan çıkmamanın tam vakti dedi.
Geçmişe ait herşey, cam kırkları ve muz kabuklarıyla ilgili…
Ah ulan hayatı bir çözsem!
Devam! Devam! Devammm!
Ölümden de kokrmuyorum artık, her akşam ölür, her sabah yepyeni doğarken!
Sen istiyorsun bikere olum sen istiyorsun, senden daha yüreklisi yok! Daha özgürüde!
Ve adam devam etti adam gibi "adam" gülümseyerek..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder